Verschrikkelijk lange tijd geleden

Oh ongelofelijk, wat is de laatste blog lang geleden. Ik heb natuurlijk wel een geldig excuus, druk druk druk. Ik ben een zeer dankbaar mens als ik tegenwoordig mijn maaltijd zonder zeuren naar binnen krijg. Waar ik me ook begeef tijdens het eten,.. het eten word van mn bord afgekeken. Dat ze zelf net een bergje weggewerkt hebben maakt dan niet uit.

Maar heel eerlijk gezegd is dat wel een van de weinige dingen waar ik moeite mee heb. Ze laten me uitslapen als ik dat wil, spelen rustig door in hun bedjes.
Vermaken zich overdag prima met zn tweetjes en mekkeren gewoon niet snel. Nou is het hier dan ook wel een kwestie van 'Niet zeiken, maar luisteren' hoor. Aan drammerig gejengel word niet toegegeven.

René werkt inmiddels 3-op-3-af en dat is een pittige aanpassing hier. Drie weken zijn gewoon wel erg lang. Papa mist zn kinderen, de kinderen missen Papa (En natuurlijk missen wij elkaar ook) en het is erg lang om het in je eentje te trekken met twee peuters om je heen. Gelukkig zijn er de hulptroepen, die de laatste dagen dan ook weer veelvuldig actief geweest zijn. Zonder hen zou het me echt wel te zwaar vallen die drie weken.

Voor meerlingen schijnt het normaal te zijn dat ze (veel) later gaan lopen. Op het meerlingenforum waar ik regelmatig kom is 20 maanden meer regel dan uitzondering,...en daar zijn we dan ook nog niet. Ze eten met bestek, drinken al een ruim half jaar totaal niet meer uit een fles en we kunnen zelfs met ze uit eten, maar lopen,.. Daarvoor moet je gewoon met elk kind veel oefenen, en als je maar een paar handen hebt moet je afwisselen, en als je dan niet gelijk dood wil,..heeft dat geen haast. Maar hierbinnen is het een aapekooi, ze kunnen van tafel naar bank stappen en van haard naar zitzak, en dat doen ze dan ook wel veelvuldig. We hopen toch dat het lukken gaat voor ze uit huis gaan, anders word het zo'n gedoe met inpakken.
Dus eigenlijk moet ik niet zeuren, maar het zou me een hoop schelen als ze zelf een stukje kunnen lopen her en der. De reacties "Nou wacht maar tot ze lopen, dan blijf je rennen" heb ik ook al gehad, maar lieve mensen, ook daaraan is gedacht, we hebben al tuigjes klaarliggen; rennen mag, tot je lijn op is. Klinkt tegenwoordig zielig voor sommige, maar wij hebben toch liever een tuigje dan een stel kinderen van 6 meter overreden door een auto.

Nou beste mensch,
Tot snel !

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie, het word erg gewaardeerd !