Tweelingmama leest een boek

Als ik een boek pak, dan komen er meestal uit twee hoeken kinderen gerend die NU echt op schoot moeten, dralend en hangend en zeurend. Er is een man die net dán even wil vertellen welke boormachine hij op het oog heeft, en ergens is er altijd nog wel wat aan het zeuren van een te zuigen vloer, schoon te maken keuken of een wasmachine die ernstig om een goed gesprek verlegen zit.

Creativiteit in de dop

Liza heeft een tekenbord gekregen,..eigenlijk hebben Liza én Rudolf een tekenbord gekregen. Leuk voor tussendoor, ze zijn ziek en dus vond Mama dat ze wat voor ze uit mocht zoeken.
Liza is er erg blij mee, ze is gek op tekenen en hiermee kan ze de hele dag door zonder dat er een miljoen blaadjes een 'bewaarmap' in hoeven. Dat zie ik namelijk niet zo zitten.

Wat heeft een mens maar weinig uren nodig

Het verbaast ons nog best wel eigenlijk, wat heeft een mens weinig uren nodig om overdag te kunnen blijven functioneren. De kinderen zijn hier allebei flink ziek, verkouden. Ze hoesten en proesten wat af, dat gevalletje "Hand voor je mond" komt nog niet over, en dat resulteert wel eens in situaties die ik hier maar beter niet kan beschrijven. De hele dag lopen we dus neuzen na om te kijken of de uitgang niet compleet geblokkeerd is met iets wat er toch weg moet.

Plastic Fantastic

Al jaren was het hier eigenlijk een doorn in ons oog,...ons bloedeigen huis. Van binnen is er heel veel gebeurd, natuurlijk hebben we twee kinderen gekregen en dat vergde wat binnenhuise verhuizingen en wat behang en vloeren. De nodige lampjes, stopcontacten en haakjes niet uitgesloten. Maar buiten moest het nog geschilderd worden. 

Klussen en verlanglijstjes

Papa is weer even thuis en dat is heerlijk. Na anderhalf jaar lijken we een beetje een evenwicht te vinden als hij thuis is, dat was soms best wat lastig. Als ik zijn offshoretijd alles hier alleen onder regie heb, laat ik het wat moeilijk uit handen, ik ben immers 2x zo snel klaar door de routine die hij nog niet heeft. René ziet klussen genoeg en gaat daar dan mee aan de slag waardoor ik alsnog alleen met de kinderen bezig ben.
Maar nu is daar dus de oplossing

Verschrikkelijk lange tijd geleden

Oh ongelofelijk, wat is de laatste blog lang geleden. Ik heb natuurlijk wel een geldig excuus, druk druk druk. Ik ben een zeer dankbaar mens als ik tegenwoordig mijn maaltijd zonder zeuren naar binnen krijg. Waar ik me ook begeef tijdens het eten,.. het eten word van mn bord afgekeken. Dat ze zelf net een bergje weggewerkt hebben maakt dan niet uit.

Maar heel eerlijk gezegd is dat wel een van de weinige dingen waar ik moeite mee heb. Ze laten me uitslapen als ik dat wil, spelen rustig door in hun bedjes.

En we zijn weer terug !

Sja en éigenlijk hoort een nieuw blogje daar dan ook bij natuurlijk. 
Ik moet zeggen ik baal als een stekker, want ik was erg fan van IWeb, maar ja, dingen komen en dingen gaan en gelukkig is er altijd nog een alternatief. Het mooie is dat alle reacties die op dit (oude) blog ooit geschreven zijn, gewoon nog bestaan. Reageren kan ook nu weer per bericht (Wat iweb dan weer niet kan) door op de 'reacties' onderaan te klikken. 
De paar blogjes die ik via het andere programma had geschreven heb ik hierheen gekopieerd, maar de data, foto's en reacties zijn daardoor wel verdwenen.